Według przedstawiciela firmy rolnicy coraz częściej dostrzegają korzyści wynikające z ograniczenia emisji i lepszego wykorzystania składników pokarmowych.
– Chęć zwiększenia efektywności wykorzystania składników pokarmowych, a w konsekwencji ograniczenia kosztów nawożenia nawozami sztucznymi, staje się kluczowym argumentem – zaznacza Mariusz Janik.
Największym zainteresowaniem cieszą się rampy płozowe wykorzystywane przede wszystkim na użytkach zielonych. Joskin oferuje modele o szerokości roboczej od 6 do 18 m. Popularne są zwłaszcza rampy 7,5-metrowe z serii Basic, które mogą współpracować z mniejszymi i średnimi wozami asenizacyjnymi. Ich zaletą jest możliwość montażu w różnych typach beczkowozów, co zwiększa uniwersalność zastosowania.
Rosnące zainteresowanie dotyczy również ramp z wężami wleczonymi, które stanowią kompromis pomiędzy kosztami inwestycji, wydajnością pracy oraz ograniczeniem strat azotu. Jeszcze wyższy poziom efektywności zapewniają aplikatory doglebowe. Pozwalają one umieszczać gnojowicę bezpośrednio w glebie lub strefie korzeniowej, co znacząco ogranicza straty składników pokarmowych.
Jak zauważa Mariusz Janik:
– Większą popularność tych rozwiązań mogłyby wspierać programy dotacyjne, ponieważ ich koszt zakupu jest wyraźnie wyższy niż w przypadku ramp.
To właśnie nakłady inwestycyjne pozostają obecnie największą przeszkodą we wdrażaniu technologii aplikacji doglebowej.
– Z naszej obserwacji rynku wynika, że barierą są przede wszystkim wysokie koszty inwestycyjne zakupu specjalistycznego sprzętu, które szczególnie w mniejszych i średnich gospodarstwach stanowią istotne ograniczenie. Niejednokrotnie są to również bariery organizacyjne jak odpowiednio dobrany ciągnik o większej mocy. Konieczności dopasowania całego zestawu maszynowego to znowu koszty. Do tego dochodzą warunki polowe, takie jak ukształtowanie terenu czy typ gleby, które nie zawsze pozwalają na wykorzystanie potencjału aplikatorów doglebowych – podkreśla przedstawiciel Joskin Polska.
– Aplikacja pasowa jest tańsza, jeśli chodzi o inwestycję w sprzęt, co nie zmienia faktu, że również ta metoda ma ograniczenia: ciepłe i wietrzne dni, oraz brak opadów to większe straty składników. Górzysty teren to spływanie nawozu i w konsekwencji potencjalne ryzyko środowiskowe. Z kolei zapach w pobliżu zabudowań to potencjale i często obserwowane konflikty – twierdzi Janik.
– Niemniej uważamy, że mimo tych ograniczeń kierunek zmian jest jednoznaczny - rosnące wymagania środowiskowe oraz korzyści ekonomiczne sprawiają, że technologie te będą nadal zyskiwać na znaczeniu – podsumowuje.
