Badanie, które zostało niedawno opublikowane w czasopiśmie „Science of the Total Environment”, opiera się na eksperymencie polowym z nawozem krzemowym i pszenicą na glebach w Brandenburgii. W badaniu plony pszenicy na gruntach nawożonych nawozem z 1-proc. zawartością krzemu wzrosły o ponad 80% w porównaniu z uprawą kontrolną. Ponadto ilość wody dostępnej dla roślin wzrosła o 40%.
Powodem tego, według Schallera, jest to, że amorficzny krzemian przyciąga cząsteczki wody, które gromadzą się w glebie - może to pomóc roślinom przetrwać okres suszy. Powoduje to także zwiększenie biomasy roślinnej nawet o ok. 50%, co doprowadziło również do zwiększenia ilości węgla organicznego w postaci słomy.
Według osób zaangażowanych w projekt, nawożenie krzemem byłoby „jednorazowym środkiem” w celu uzupełnienia zapasów w glebie. Według ZALF, związki krzemu powstają w wyniku wietrzenia skał i są wchłaniane przez rośliny w postaci amorficznego krzemianu (naturalnie - 6-7%). W systemach naturalnych związki te są uwalniane z powrotem do gleby, gdy tylko roślina obumrze. Jednak na obszarach użytkowanych rolniczo część krzemu znika z każdym zbiorem, przez co gleba staje się uboższa.
