Do dyspozycji służb drogowych było około 2800 pojazdów, w tym 640 pługów, 2102 pługosolarki i 287 magazynów soli. GDDKiA utrzymuje około 18 tys. km dróg krajowych, a z uwzględnieniem dróg serwisowych i dodatkowych – ponad 21 tys. km.
Zużycie soli drogowej
Najczęściej stosowanym środkiem do zwalczania śliskości była sól drogowa (chlorek sodu). Jest ona skuteczna przy temperaturach do –6°C i nie jest toksyczna. W ostatnich latach ograniczono jej negatywny wpływ na otoczenie dzięki zmianom w technologii – poprawiono m.in. uziarnienie, nawilżenie i metody rozsypywania.
W sezonie 2024/2025 zużyto 259 384 ton soli, czyli znacznie mniej niż wynosi średnia z ostatnich dziesięciu lat (ok. 335 tys. ton). Niższe zużycie odnotowano jedynie w sezonach 2015/2016 (252 tys. ton) i 2019/2020 (154 tys. ton). Najwięcej soli użyto w województwach małopolskim (ponad 28 tys. ton) i mazowieckim (ponad 24 tys. ton), a najmniej w podlaskim i opolskim (po nieco ponad 8 tys. ton). W przeliczeniu na powierzchnię sieci drogowej, najwięcej soli zużyto w województwach małopolskim i pomorskim.
Wyjazdy sprzętu do ZUD
W całym sezonie sprzęt do zimowego utrzymania dróg wyjeżdżał 67 835 razy. Najwięcej razy w Małopolsce (8826), na Śląsku (5907) i na Pomorzu (5372), a najmniej w województwach opolskim (1370) i podlaskim (1631). Największa liczba wyjazdów miała miejsce w weekend 11–12 stycznia 2025 r. – odpowiednio 3812 i 3428 razy.
Magazyny, zapasy i koszty utrzymania
Na zakończenie sezonu w magazynach GDDKiA znajdowało się łącznie ponad 333 tys. ton soli. Zapasy te przekraczają założone minimum (233 tys. ton), co ma zapewnić płynne rozpoczęcie kolejnego sezonu zimowego.
Koszty zimowego utrzymania dróg krajowych w sezonie 2024/2025 wyniosły 631,4 mln zł. To o około 7% mniej niż rok wcześniej, ale wciąż znacznie więcej niż średnia z ostatniej dekady (444,6 mln zł). Wzrost kosztów związany był głównie z wyższymi cenami materiałów i kosztami pracy.
Zakres odpowiedzialności GDDKiA
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad odpowiada za około 5% dróg publicznych w Polsce – są to głównie drogi krajowe, w tym autostrady i drogi ekspresowe. Za pozostałe kategorie dróg odpowiadają odpowiednie jednostki samorządu terytorialnego (województwa, powiaty, gminy). Wyjątek stanowią drogi na terenie miast na prawach powiatu – za ich utrzymanie, także w przypadku dróg krajowych (z wyjątkiem autostrad i ekspresówek), odpowiadają prezydenci miast. Drugim wyjątkiem są płatne autostrady zarządzane przez koncesjonariuszy.
