Z kolei odmiany o krótkich i luźno ułożonych liściach okrywowych kolb oraz te o ziarnie typu dent, ze względu na szybsze oddawanie wody z ziarna i lepsze przewietrzanie, najczęściej wykazują niższą tendencję do fuzarioz. Odmiany mniej podatne na tę chorobę zapewniają nie tylko wyższe plony, ale także lepszą jakość ziarna, co przekłada się na cenę w skupie. Taki wybór będzie najbardziej istotny w latach o wysokiej ilości opadów oraz o wysokich temperaturach w okresie kwitnienia, czyli w warunkach sprzyjających wzmożonemu występowaniu fuzarioz kolb kukurydzy.
Z kolei tolerancja na wyleganie, zwłaszcza łodygowe, wpływa na ułatwienie zbioru i zwiększenie bezpieczeństwa uprawy. Rozpoznajemy je po złamaniu łodygi pod kolbą, które występuje głównie w okresie jesiennym. W zależności od nasilenia tego zjawiska może ono znacząco spowolnić i utrudnić zbiór oraz zmniejszyć plon wskutek braku możliwości zebrania kombajnem kolb z powierzchni gleby. Wyleganie łodygowe zależy od takich czynników jak: przebieg warunków pogodowych, presji ze strony agrofagów, błędów agrotechnicznych oraz cech odmianowych. Poszczególne odmiany mogą się znacznie różnić pod względem tolerancji na wyleganie, co będzie szczególnie widoczne w latach sprzyjających tego niepożądanemu zjawisku. Warto więc wybierać do uprawy te odmiany, które wykazują się niską tendencją do wylegania, w tym również w przypadku opóźnionych i przedłużających się zbiorów, co poprawi warunki zbioru i zwiększy bezpieczeństwo uprawy kukurydzy na ziarno.