Jensen wskazał, że Europa powinna nie tylko zapewnić własne bezpieczeństwo żywnościowe, lecz także przyczynić się do globalnego bezpieczeństwa żywnościowego. W tym celu konieczne są silniejsze zachęty do wdrażania nowych technologii i innowacji w praktyce.
Odnosząc się do Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) UE, Jensen ocenił pozytywnie, że ma ona zapewnić porównywalne warunki konkurencji, a jednocześnie plany krajowe pozwalają państwom członkowskim dostosować działania do sytuacji w rodzimym rolnictwie.
Christophe Hansen, komisarz UE ds. rolnictwa, wskazał, że środki z planowanego Funduszu Partnerstw Krajowych i Regionalnych (NRP) mogą być w dużej części przeznaczone na rolnictwo. – Więcej pieniędzy niż dotychczas jest możliwe – stwierdził Hansen, podkreślając jednak, że decyzja należy do państw członkowskich. Liczy też na synergie między polityką rolną a spójności.
Stefan Krajewski, minister rolnictwa i rozwoju wsi, postulował większy dostęp rolników do nowoczesnych technologii, aby mogli produkować efektywniej i przyjaźniej dla środowiska. Zasugerował, że środki inwestycyjne powinny wzrosnąć nawet o 90% i podkreślił, że rolnicy potrzebują raczej zachęt niż nowych przepisów. Działania na rzecz klimatu i środowiska powinny być lepiej wynagradzane.
Delegacja Łotwy zażądała stabilności politycznej i przewidywalności, aby rolnicy mogli planować długoterminowe inwestycje. Wyraziła rozczarowanie, że WPR i jej polityka mają być połączone w jeden fundusz.
W tej samej poufnej sesji Norbert Totschnig, austriacki minister rolnictwa, skrytykował propozycje reform jako „poważne naruszenie systemu”. Rozwiązanie struktury dwufilarowej WPR według niego osłabia program, a brak dedykowanego finansowania dla rozwoju obszarów wiejskich pozbawia centralnego narzędzia wsparcia. Totschnig domaga się wstrzymania planowanego na 30 grudnia rozporządzenia EUDR i liczy na wprowadzenie ogłoszonego przez Komisję UE „environmental omnibus”.
Sari Essayah, minister rolnictwa Finlandii, zwróciła uwagę na rosnącą populację świata i odpowiedzialność UE za zapewnienie wystarczającej ilości żywności. Podkreśliła, że bezpieczeństwo żywnościowe można pogodzić z celami zrównoważonego rozwoju. Essayah opowiada się za zachętami finansowymi dla rolników i liczy na wymianę pokoleniową - młodzi rolnicy są często lepiej wykształceni i bardziej zmotywowani do wprowadzania nowych technologii i metod uprawy, dlatego należy im ułatwić wejście do sektora.
