Żniwa i uprawa ścierniska w jednym

Żniwa i uprawa ścierniska w jednym

Uprawa ścierniska należy do dobrych praktyk rolniczych, niezależnie od tego czy jest orkowa, czy też bez wykorzystania pługa. Uprawa ścierniska po kukurydzy odgrywa jeszcze większą rolę, nie tylko dla płodozmianu czy poplonu. Mimo to każdej wiosny ukazuje się częsty widok: łodygi przypominające poszarzałe kości oraz pozostałości korzeni z poprzedniego roku leżą wśród nowo kiełkujących nasion.

Kukurydza jest stałym składnikiem praktykowanego płodozmianu, z reguły niejedynym. Po żniwach na polu pozostaje sporo resztek. W przypadku kukurydzy uprawianej na kiszonkę są to łodygi z korzeniami. Po kukurydzy uprawianej na ziarno lub CCM pozostają dodatkowo części kolby i liście. Wszystko jedno czy łodygi, czy liście, resztki kukurydzy mają specyficzną konsystencję. Wyzwanie stanowi nie sam materiał roślinny, lecz to, co te pozostałości roślinne noszą z sobą wewnątrz i na zewnątrz - omacnica zimuje w łodygach i główkach korzeniowych, zarodniki fusarium w środku i na powierzchni całego materiału roślinnego.
W czerwcu zaczyna się pierwszy lot motyli omacnicy, osiąga swój szczyt w lipcu i trwa aż do sierpnia. W tzw. międzyczasie rodziny omacnicy, które już pod koniec maja rozpoczynają swój pierwszy lot i składanie jaj, są w drodze. Już od lipca do września nadlatuje drugie pokolenie. Składanie jaj na dolnej powierzchni liści kukurydzy, zwłaszcza na środkowych, dużych liściach, nie ułatwia zwalczania środkami chemicznymi. Każdy przejazd w stojących zasobach roślinnych wymaga optymalnego. . .

Chcesz dowiedzieć się więcej? Czytaj atr express 13/2019
Zamów bezpłatny egzemplarz / prenumeratę


Reklama
Powiązane artykuły