Artykuł

Lepsze porównania

Lepsze porównania

Ciągniki często porównuje się wyłącznie na podstawie mocy. Docent techniki rolniczej Roger Stirnimann ze szwajcarskiej Wyższej Szkoły Nauk Rolniczych, Leśnych i Żywności (HAFL) w Zollikofen uważa, że to stanowczo za mało. Jako temat do dyskusji przedstawiamy opracowanie bliższej praktyce klasyfikacji porównawczej - w następnym artykule dotyczącym tego tematu przedstawimy porównania ciągników wybranych czołowych producentów.

Zobacz także: Aplikatorem do gleby

    Porównywanie ciągników o mocy różniącej się o kilka KM na pierwszy rzut oka ma sens, ale czy faktycznie mamy do czynienia z porównywalnymi ciągnikami? Odpowiedź brzmi: raczej nie… i już w tym momencie można stwierdzić, że dane dotyczące samej mocy nie wystarczają.

    Kwestię porównywania podejmowano m.in. w Wyższej Szkole Nauk Rolniczych, Leśnych i Żywności w szwajcarskim Zollikofen (HAFL), np. w ramach analiz ofert rynkowych ciągników w pracach studentów. Zagadnienia te stanowiły punkt wyjścia do opracowania przedstawionej propozycji klasyfikacji.

    W ciągu ostatnich dwóch lat siatkę kategorii uzupełniono i poprawiono, z uwzględnieniem nowych serii. Propozycję przedstawiono w tabeli 1, którą przygotowano głównie z myślą o praktykach i dystrybutorach. Tabela obejmuje 13 kategorii (dwie podkategorie w kategorii 7), co na pierwszy rzut oka wydaje się być znaczną liczbą. Zdaniem autorów taka liczba kategorii jest jednak konieczna, aby odpowiednio zaklasyfikować aktualną ofertę rynkową ciągników od 40 do 380 kW (55 do 517 KM).

    Tabela klasyfikacyjna została opracowana dla standardowych ciągników o wysokim poziomie specyfikacji. Nie uwzględniono kompaktowych ciągników użytkowych (do pielęgnacji trawników/działek, komunalnych), ciągników o niewielkim rozstawie osi oraz dużych ciągników systemowych i przegubowych. Ponadto zastosowanie mają zastrzeżenia dotyczące modeli o średniej specyfikacji.

    Zachodnioeuropejskie ciągniki w dolnym zakresie mocy charakteryzują się na ogół średnim poziomem specyfikacji i nie posiadają żadnych akcesoriów premium, co znalazło odzwierciedlenie w tabeli. W klasie średniej niektórzy producenci oferują natomiast obok modeli premium modele o średniej specyfikacji, posiadające nie tylko prostsze wyposażenie i mniejszą masę, ale również zubożone pod innymi względami (np. brak „dodatkowej mocy”, niekiedy niższa dopuszczalna masa całkowita). Takie modele „równoległe” niezbyt pasują do przedstawionej tabeli, dlatego klasyfikację oparto na odpowiednich modelach premium.

    Wśród kryteriów wpływających w różnym stopniu na klasyfikację uwzględniono oprócz mocy takie parametry, jak liczba cylindrów, pojemność skokowa, dopuszczalna masa całkowita, masa własna,  maksymalna wielkość tylnego ogumienia czy rozstaw osi.

    Liczba cylindrów i pojemność

    Współczesne ciągniki standardowe są napędzane głównie silnikami 4- i 6-cylindrowymi, w klasie kompaktowej spotyka się jednak również jednostki 3-cylindrowe. Liczba cylindrów stanowi zatem wyłącznie zgrubne kryterium i może być stosowana tylko dla potrzeb tworzenia klas.

    Przejście pomiędzy 4 i 6 cylindrami przesuwało się w ostatnich latach wyraźnie coraz wyżej i aktualnie ma miejsce w kategorii 7, co podkreślono podziałem na podkategorie 7a i 7b. Jeżeli w przyszłości przejście to będzie w dalszym ciągu przesuwać się górę - co należy zakładać - w następnej kolejności możliwy będzie podział kategorii 8.

    Pojemności skokowe bazują na aktualnych ofertach rynkowych, a tym samym nie są zaokrąglone (tabela 2). Pojemność silnika należy jednak traktować wyłącznie jako interesujące kryterium dodatkowe, na podstawie którego można identyfikować np. przypadki nietypowe.

    Chcesz dowiedzieć się więcej? Czytaj atr express 22/2020 - zamów:

    bezpłatny egzemplarz prenumeratę

     


    Reklama
    Powiązane artykuły